Development Brons voor Alec Segaert op WK U23

"Vanuit een haast verloren positie, na een slopende koers, pak ik hier toch nog een medaille", blikt Segaert terug op zijn kampioenschap. Eerder deze week greep hij net naast een medaille op het WK tijdrijden voor beloften, maar nu heeft hij toch dat eremetaal beet. "We reden collectief een goede wedstrijd, met nog veel renners van ons in de finale. En ikzelf heb het tactisch sterk aangepakt."

Jan Christen opende op 50 kilometer van de meet de finale met een aanval op de Bergstrasse. Aanvankelijk had niemand een antwoord, maar op aanvoeren van Jarno Widar werd de Zwitser gevat. Vervolgens gingen Niklas Behrens en Martin Svrcek ervandoor. De twee konden voorop blijven- Behrens won uiteindelijk- maar achterin speelde zich een sterk staaltje tactief van Alec Segaert af. Segaert bleef een hele tijd op korte afstand van de achtervolgers zitten en zette in de slotkilometers een verrassende demarrage in om uiteindelijk derde te worden. Hij schenkt België zo voor het eerst sinds 2018 nog eens een medaille op een beloftenwereldkampioenschap.

"Terwijl er aanvankelijk elke keer hard gereden werd op die klim, voelde ik hoe elke demarrage die later kwam steeds minder explosief werd. Ik heb me wat ingehouden en dat werd op het einde beloond. Uiteindelijk kon ik mijn ervaring en koersinstinct gebruiken om op het juiste moment te gaan en brons te pakken. Da's een mooie beloning voor mezelf, maar dan kom je over de meet en hoor je dat nieuws (het overlijden van juniore Muriel Ferrer, red.)… Dat brengt emoties los. Emoties die ik een jaar geleden (toen ploegmaat Tijl De Decker overleed, red.) ook had. Dan is zo'n derde plaats ook relatief."

Widar eindigde uiteindelijk sterk zevende. "Zelf had ik die derde plaats niet kunnen pakken, nadat ik zoveel werk had verzet om Christen terug te pakken. Door de kou zat ik ook compleet verkrampt op mijn fiets, ik kon nog amper controle houden. Ik denk dat we het maximum er hebben uitgehaald."