ProTeam Elia Viviani aan de start van de Scheldeprijs: "Klaar om mezelf te smijten."
"De meeste sprinters hebben vijftien, twintig wedstrijddagen achter de rug. Ze reden Tirreno, of Parijs-Nice. Ik heb er welgeteld vier in de benen", vertelt Elia Viviani. "Ik voel me goed, ik heb een goede winter achter de rug, ben ook altijd blijven trainen en hopen om nog een team te vinden. Lotto kwam op de valreep op mijn pad, maar dat betekent natuurlijk dat ik die achterstand nu nog moet wegwerken. De cijfers zijn goed, maar dat zegt niet alles. Ik gooi mezelf een beetje uit het niets in een sprintwedstrijd als De Panne. Los van het oponthoud door de vele valpartijen ginder, had ik niet meteen het gevoel dat ik er kon winnen. Ik voel dat ik nog tekortschiet. Binnenkort staat de Ronde van Turkije op mijn programma, mijn eerste rittenwedstrijd. Dat zal me goed doen, acht dagen koers na elkaar. Tegelijk moet ik ook de rest nog leren kennen, trouwens. Het is niet eenvoudig om zomaar iemand te volgen, dat is geen automatisme na drie, vier races."
Dat neemt niet weg dat Viviani wederom met veel goesting en ambitie aan de start van de Nederlands-Belgische sprintklassieker staat. "Ik ben wel benieuwd. In 2017 werd ik hier ooit tweede, na Marcel Kittel, maar daarna heb ik er niet vaak meer aan de start gestaan. Hoe zal het met de wind zitten? Want die is hier een bepalende factor. Ik hoop ergens op een schifting vooraf. Want krijgen we geen wind, dan weet iedereen dat we met een vol peloton gaan sprinten en dat het weleens gevaarlijk kan worden. Iedereen sprint, niet alleen voor het podium, maar voor de top tien. Elke positie telt tegenwoordig. Fysiek ben ik er klaar voor. Maar zo'n sprintwedstrijd is toch altijd een beetje als een casino. En ik weet heus wel wanneer ik mezelf bij de favorieten kan rekenen. En wanneer niet. Maar vallen de stukjes goed, dan zal ik er absoluut vol voor gaan."
Foto: Brecht Steenhouwer
